| ontnuchterend u bent een zak meneer, een zak met zaad
een stumper vol onrustige hormonen
u volgt een kudde van verloren zonen
en leeft bij gratie van die ene daad
u bent een kwezel zonder
ruggengraat
de deurmat van een stevige matrone
zij staat u toe haar vesting te bewonen
maar immer bent u mikpunt van haar smaad
u vlucht in voetbal, troost u met
de fles
en soms vindt u asiel in uw gedichten
maar nooit kunt u ontsnappen aan haar nijd
de morgenstond leest u opnieuw de
les
er wachten naast de daad nog zoveel plichten
u knielt en kruipt voor hare majesteit |