terug naar de inhoudsopgave

ontnuchterend

u bent een zak meneer, een zak met zaad
een stumper vol onrustige hormonen
u volgt een kudde van verloren zonen
en leeft bij gratie van die ene daad

u bent een kwezel zonder ruggengraat
de deurmat van een stevige matrone
zij staat u toe haar vesting te bewonen
maar immer bent u mikpunt van haar smaad

u vlucht in voetbal, troost u met de fles
en soms vindt u asiel in uw gedichten
maar nooit kunt u ontsnappen aan haar nijd

de morgenstond leest u opnieuw de les
er wachten naast de daad nog zoveel plichten
u knielt en kruipt voor hare majesteit