terug naar de inhoudsopgave

lees ook de Friese vertaling van dit gedicht

het land van vreemde klanken

het land van vreemde klanken is nabij
ik hoef nog slechts een dijk te overbruggen
verborgen achter wolken woeste muggen
ligt daar het thuis van kruidkoek en stabij

wat brengt mij in die kille negorij
hoe heeft een stadsmens zo diep kunnen zinken
in Moddergat een beerenburg te drinken
de fierljep van mijn huis naar woestenij

hier trouwt mijn liefste Tjitske met haar Tjerk
waar tjokvol tjotters door de vaarten dolen
geeft zij hem nu het jawoord in de kerk

oh wat haat ik tjalk en skūtsjesilen
dit lege landschap heeft mijn schat gestolen
mij rest niet meer dan moedeloos te knielen