geniet de lente

ik zie de kleur van mint of van smaragd
de lentetinten na eenvoudig snuiten
die zo charmant de mensenneus ontspruiten
ik vang ze in de hand, geniet de pracht

soms komt er slechts een habbekrats naar buiten
maar is er sprake van een karrenvracht
die zich ontworstelt met een woeste kracht
dan vallen trots en jubel niet te stuiten

het puntje van de tong streelt daarna zacht
de gladde massa en de harde kluiten
nu wordt het tijd de lippen te gaan tuiten
waarna ik inhaleer uit alle macht

als na die daad een noeste niesbui wacht
dan druipt het prille voorjaar langs de ruiten

terug naar de inhoudsopgave