terug naar de inhoudsopgave

die dag

de dag begon zoals een dag begint
het vaste ritueel, dezelfde vloeken
je bent nog uren naar jezelf aan ‘t zoeken
de spiegel huilt, je laat een boer, een wind

het leven leek een bokkenpruik met luizen
maar dat veranderde die dag spontaan
vergeten was de smaak van levertraan
en zelfs een grijs Den Haag begon te bruisen

wat deden al die ‘pakken’ ongewoon
het hele Plein gevuld met regenbogen
het standbeeld sprak en danste met z’n ogen
dus morgen weer zo’n snoepje van m’n zoon